ŚWIADECTWA ENERGETYCZNE BUDYNKÓW

     

Termomodernizacja

             Średnie przychody w gospodarstwach domowych rosną znacznie wolniej niż ceny energii. Jednocześnie kwoty ponoszone za ogrzewania są coraz większe.  Z tego tytułu coraz więcej użytkowników mieszkań jest zainteresowanych rozwiązaniami zmniejszającymi zapotrzebowanie na ciepło.

            Przepisy budowlane obowiązujące w Polsce do 1966r. nie stawiały zbyt wysokich wymagań dla przegród budowlanych co do minimalnego współczynnika oporu cieplnego. W związku z tym budynki wznoszone obecnie lub poddane kompleksowej termomodernizacji zużywają nawet 50 - 70% mniej energii cieplnej. Warto zatem wprowadzić usprawnienia zmniejszające straty ciepła i tym samym uzyskać znaczne obniżenie kosztów ogrzewania. Termomodernizacja oznacza oprócz wymiaru finansowego znaczną redukcję emisji gazów i pyłów emitowanych do atmosfery.

Modernizacja składa się z wielu możliwych usprawnień:

- ocieplenie ścian, dachów, stropów nad nieogrzewanymi piwnicami, podłóg na gruncie;
- wymiana lub remont okien i drzwi zewnętrznych i usprawnienie wentylacji;
- modernizacja lub wymiana instalacji grzewczej;
- modernizacja lub wymiana systemu zaopatrzenia w ciepłą wodę i montaż urządzeń zmniejszających
   jej zużycie (kolektory słoneczne);
- modernizacja lub wymiana kotła o nowoczesnej konstrukcji na to samo lub inne paliwo;
- wprowadzenie automatyki sterującej;
- montaż urządzeń wykorzystujących energię ze źródeł odnawialnych (kolektory słoneczne, pompy ciepła).
 

Oszczędności

            Oceniając ilość ciepła potrzebną na cele grzewcze najczęściej posługujemy się wskaźnikiem, który pozwoli nam ocenić ilość zużywanego ciepła w odniesieniu do 1 m2 powierzchni użytkowej. Najczęściej jednostką tego wskaźnika jest kilowatogodzina - (kWh/m2). Współczesne domy budowane zgodnie z przepisami powinny zużywać 90-120 kWh/m2 w ciągu roku. Natomiast starsze domy wybudowane zgodnie z polskim Prawem Budowlanym obowiązującym do 1966r. zużywają powyżej 300 kWh/m2. Ich pełna termomodernizacja pozwala zbliżyć zużycie energii do takiego poziomu jak w nowo budowanych obiektach i zmniejszyć koszty ogrzewania nawet o 50% - 70%. Ze względu na to, że przepisy budowlane zmieniały się stopniowo można orientacyjnie określić możliwe oszczędności w zależności od roku, w którym roku wybudowano obiekt.

Ocieplenie ścian zewnętrznych

            Głównym celem ocieplenia ścian zewnętrznych jst poprawa izolacyjności cieplnej. Polega zazwyczaj na dodaniu do istniejącej ściany dodatkowej warstwy materiału o wysokich właściwościach termicznych. Ocieplenie dzieli się na wiele odmian, podstawowy podział ma miejsce ze względu na umiejscowienie warstwy ocieplenia (od wewnątrz i od zewnątrz). Ocieplenie od zewnątrz jest metodą najbardziej skuteczną, dlatego też jest najczęściej stosowane w praktyce. Ocieplenie od wewnątrz nie posiada tyle zalet co ocieplenie od zewnątrz. Stosowane jest więc wyjątkowo, np. w budynkach zabytkowych.

            Na uwagę zasługuje fakt stosowania fachowego słownictwa w nazwach metod ociepleniowych. Przymiotnik "ciężka" oznacza wykonanie ciężkiego trójwarstwowego tynku, "lekka" oznacza cienką warstwę tynkopodobną. Wyraz "mokra" oznacza, że występują takie operacje jak klejenie lub wykonywanie warstw tynkowych, zaś wyraz "sucha" oznacza wykonywanie ocieplenia w całości jako warstwy montowanej, tj. bez procesów "mokrych" na budowie. Najczęściej stosowaną metodą jest metoda "lekka mokra" zwana także "bezspoinową". Polega ona na przyklejeniu i przymocowaniu kołkami rozporowymi do ściany warstwy izolacyjnej (płyty styropianowej lub płyty z wełny mineralnej), na której wykonuje się cienką warstwę fakturową na siatce z włókna szklanego na siatce z włókna szklanego. Istnieje szereg odmian i wariantów tej metody. Do zalet tej metody należy zaliczyć prostotę wykonania, dużą szczelność, uniwersalność zastosowań i stosunkowo niski koszt.  Różne rodzaje tej metody oferowane przez poszczególne firmy różnią się zastosowanymi materiałami.

Ocieplenie dachów i stropodachów

            W budynkach wielorodzinnych budowanych na przestrzeni kilkudziesięciu lat najczęściej spotykanym stropodachem jest tzw. stropodach wentylowany, w którym nad stropem najwyższej kondygnacji, a pod płytami dachowymi jest kilkudziesięciocentymetrowa przestrzeń powietrzna. W takiej sytuacji nie do przyjęcia byłoby rozbieranie górnej części stropodachu w celu ocieplenia go. W takim przypadku stosuje się zupełnie inną metodą, która umożliwia układanie izolacji bez naruszania istniejącej konstrukcji. Metoda ta polega na wdmuchiwaniu do zamkniętej przestrzeni stropodachu specjalnie przygotowanego granulowanego materiału izolacyjnego, który tworzy na powierzchni stropu grubą warstwę ocieplającą. Metoda ta wymaga zastosowania specjalistycznego sprzętu do pneumatycznego rozpościerania warstwy izolacyjnej z luźnej wełny. Wdmuchiwanie wykonuje się najczęściej przez otwory w ścianach budynku lub przez otwory specjalne wywiercane na powierzchni dachu (w płytach dachowych). Otwory te po wykonaniu ocieplenia są wypełniane lub też montuje się w nich kominki wentylujące wewnętrzną przestrzeń stropodachu.

             Docieplenie stropodachów pełnych (bez przestrzeni powietrznej) w przypadku dobrego stanu istniejących warstw izolacyjnych i pokryciowych, należy dokonywać poprzez ułożenie dodatkowych warstw materiałów izolacyjnych na istniejącym pokryciu oraz wykonanie na izolacji nowego pokrycia. Je żeli istniejąca warstwa izolacyjna i pokryciowa są w złym stanie technicznym, powinno się je usunąć i wykonać ocieplenie o odpowiedniej izolacyjności oraz pokrycie od nowa.

Ocieplenie stropów nad piwnicami

            W przypadku przemarzania lub nadmiernego chłodzenia pomieszczeń usytuowanych nad nieogrzewanymi piwnicami należy strop nad piwnicami ocieplić. Z reguły ocieplenie wykonuje się wykonuje się od strony pomieszczeń piwnicznych przez przyklejenie lub podwieszenie płyt izolacyjnych.

Wymiana okien

             Najczęściej spotykanym sposobem zmniejszenia strat ciepła przez okna jest ich wymiana na modele o wysokich właściwościach termicznych. Wymiana okien na nowe o wyższej jakości jest kosztowna i ekonomicznie opłacalna tylko wtedy gdy jest to jednocześnie zabieg remontowy. Nowe okna wiele zalet użytkowych, które skłaniają użytkowników do wymiany okien. Zaletami tymi są łatwa konserwacja, wysoka izolacyjność oraz szczelność.

System grzewczy

             Chcąc w pełni wykorzystać oszczędności, które przyniesie ocieplenie powinniśmy przystosować instalację centralnego ogrzewania do nowych warunków. Budynki jednorodzinne mają inną specyfikę niż budynki wielorodzinne. W domach jednorodzinnych ważnym elementem systemu grzewczego jest kocioł, który w przypadku starych konstrukcji może mieć sprawność 50%, zaś w przypadku najnowszych konstrukcji osiąga sprawność do 107% (kotły kondensacyjne). Dochodzi do tego fakt różnych cen opału. W budynkach wielorodzinnych mamy możliwość zmodernizowania węzła cieplnego i tym samym podniesienia jego sprawności. Dążąc do racjonalnego korzystania z energii cieplnej staramy się zlikwidować wady istniejącego systemu grzewczego. Można wymienić ogólne zasady modernizacji obejmujące następujące prace:
- wymiana kotła, modernizacja węzła ciepłowniczego;
- zmiana rodzaju paliwa;
- płukanie chemiczne instalacji lub jej wymiana w celu usunięcia osadów i przywrócenia drożności rurociągów;
- ogólne uszczelnienie instalacji;
- likwidacja centralnej sieci odpowietrzającej oraz zbiorników odpowietrzających. i zastosowanie indywidualnych
   odpowietrzników na pionach;
- hermetyzacja układu instalacyjnego;
- wprowadzenie obiegu pompowego zamiast grawitacyjnego;
- izolowanie rur przechodzących przez pomieszczenia nie ogrzewane;
- zainstalowanie zaworów termostatycznych, zaworów podpionowych oraz podzielników ciepła.